I. Aborigines peri anthropon physeos

1. 156, 19:

itaque, brevi tempore, magna pars in desiderium puparum et sigillorum veniebat

sed neque vetulus canterius quam novellus melior, nec canitudini comes virtus.

grundit tepido lacte satur mola mactatus porcus.

mugit bovis, ovis balat, equi hinniunt, gallina pipat.

ita sublimis speribus iactato nomina, volitantis alios nitens trudito.

II. * Aethrio

6. 91, 1:

ut frigidos nimbos cito ac caduciter ruentis pertimuerunt aquatilis querquedulae natantes.

III. Agatho

7. 46, 28:

neque auro aut genere aut multiplici scientia sufflatus quaerit Socratis vestigia.

numnam caelatus in manu dextra scyphus, caelo dolitus, artem ostentat Mentoris?

quid tristiorem video te esse quam antidhac, Lampadio? numquid familiaris filius amat, nec spes est auxili argentaria, ideoque scapulae metuunt virgindemiam?

haec postquam dixit, cedit citus altus tolutim

pueri obscenis verbis novae nuptulae aures returant

virgo de convivio abducatur ideo quod maiores nostri virginis acerbae auris veneriis vocabulis imbui noluerunt

et pueri in aedibus saepius pedibus offensant, dum musteos in carnario fluitare suspiciunt

quid multa? factus sum vespertilio, neque in muribus plane neque in volucribus sum

doulos eros esti quia meret, hominem se servum facit

IV. Age modo

16. Charisius, G.L.K., I, 118, 8:

Argo citiremem

hic Aenea

terra culturae causa attributa olim particulatim hominibus, ut Etruria Tuscis, Samnium Sabellis

V. Aiax stramenticius

19. 513, 28:

hac re aeger medicos exquisitim convocabat ut convalesceret

VI. Allos outos Herakles

20. Priscianus, G.L.K., II, 231, 13:

gravidaque mater peperit Iovi puellum

cum de invicto Hercule loqueretur, eundem esse ac Martem probavit

VII. Ammon metreis peri philargyrias

22. 552, 25 et 555, 8:

quem secuntur cum rotundis velites leves parmis, antesignani quadratis multisignibus tecti

etenim quibus seges praebeat domum, escam, potionem, quid desideremus?

quaero ex te utrum hoc adduxerit caeli temperatura an terrae bonitas

nos barbari, quod innocentes in gabalum suffigimus homines; vos non barbari, quod noxios obicitis bestiis?

VIII. Andabatae

26. 483, 1:

candidum lacte e papilla cum fluit, signum putant partuis, quod hic sequatur mulierem et partu liquor

nec manus visco tenaci tinxerat viri castas

mortales multi rursus ac prorsus meant

edepol idem caecus, non lusciosus est

non mirum si caecuttis, aurum enim non mimus praestringit oculos quam ho polys akratos

sed quidvis potius homo quam caruncula nostra

in reliquo corpore ab hoc fonte diffusa est anima, hinc animus ad intelligentiam tributus

anima ut conclusa in vesica, quando est arte ligata, si pertuderis, aera reddet

ideoque alterum appellamus a calendo calorem, alterum a fervore febrim

et me Iuppiter Olympiae, Minerva Athenis suis mystagogis vindicassent

sed quod haec loca aliquid genunt

IX. Anthropopolis peri genethlakes

37. 379, 8:

non fit thensauris, non auro pectus solutum;
non demunt animis curas ac religiones
Persarum montes, non atria divitis Crassi

vulgoque avarus faenerator spe lucri rem scriptione duplicarat

dotis dato insulam Chrysam, agrum Caecubum, seplasia Capuae, mecellum Romuli

nam "in omnibus - legi - pactis polyuperbaton ne dares, ne polliceres, quod datum est"

et Hymenaeus, qui primo lavere alvum marsuppio solet

non modo vinum dare, sed etiam, ut Plautus ait - murrinam, passum, defrutum -

X. Armorum iudicium

43. 427, 23:

ut in litore cancri digitis primoribus stare

illic viros hortari, ut rixarent praeclari philosophi

XI. Baiae

45. 154, 6:

quod non solum innubae fiunt communis, sed etiam veteres repuerascunt et multi pueri puellascunt

XII. Bimarcus

46. 530, 20:

tropon tropous qui non modo ignorasse me clamat, sed omnino omnis heroas negat nescisse

ebrius es, Marce, Odyssian enim Homeri ruminari incipis, cum peri tropon scripturum te Seio receperis

quod utrum sit magnum an parvum, facile an difficul

ideo fuga hostium graece vocatur trope. Hinc spolia capta fixa in stipitibus appellantur tropaea

katachresis est enim vera, cum in candelabro pendet strigile

ut novum cribrum novo paxillo pendeat

nautae remivagam movent celocem

ut levis tipulla lymphon frigidos transit lacus

avi et atavi nostri, cum alium ac cepe eorum verba olerent, tamen optume animati erant

cum Quintipor Clodius tot comoedias sine ulla fecerit Musa, ego unum libellum non - edolem - ut ait Ennius?

scaena quem senem Latina vidit derisissimum

mihique Iovis, dum stilo nostro papyrino levi scapos capitio novo partu poetico

ne me pedatus iste versuum tardor refrenet arte comprimo rhythmon sertum

Volcanum aecum novae lagoenae ollarum figurator precatur

non te pudet, Mani, cum domi tuae vides commilitonum tuorum cohortes servis tuis ministrare caementa?

sociis es hostis, hostibus socius, bellum ita geris ut bella omnia domum auferas

in invidiam veniant in hoc ipso rapinatores

ipsum propter vix liberti semiatrati exequiantur

cum novissime putaret, quantum sumpti fecerit

chortis cocorum atque hamiotarum aucupumque

nos ergo nihil egimus, quod legem Liciniam luci claro latam eskotosamen.

non Hercules potest, qui Augeae agessit kopron

et pater divum trisulucum fulmen igni fervido actum mittat in tholum macelli

tunc repente caelitum altum tonitribus templum tonescat

magna uti tremescat Roma et magnae mandonum gulae

ipsis istis dicite labdae et vivos contemnite vivi, anticipate atque addite calcar, stultos contemnite docti

XIII. Caprinum proelium peri hedones

72. 302, 21:

non posse se amplius perferre, tamen suadet ut vincat

unam virtutem propriam mortalibus fecit, cetera promisque voluit communia habere

ne vobis censeam, si ad me referetis

XIV. Catamitus

75. Eutyches, G.L.K., V, 468:

scabere

XV. Cave canem

76. 75, 22:

ubi rivus praecipitatu in nemore deorsum rapitur atque offensus aliquo a scopulo lapidoso albicatur

XVI. Columnae Herculis peri doxes

77. 82, 31:

itaque eas inceravi et conscribillavi Herculis athlis

XVII. Cras credo hodie nihil

78. 112, 9:

quibus instabilis animus ardens mutabiliter avet habere et non habere fastidiliter inconstanti pectore

atque ut igni fervido medullitus aquiloniam intus eruat frigedinem

XVIII. Cycnus peri taphes

80. 485, 3:

tua templa ad alta fani properans citus itere

denique si vestimenta ei opus sunt quae fers, cur conscindis? si non opus sunt, cur fers?

quare Heraclides Ponticos plus sapit, qui praecepit ut comburerent, quam Democritus, qui ut in melle servarent. quem si vulgus secutus esset, peream si centum denariis calicem mulsi emere possemus

XIX. Cynicus

83. Priscianus, G.L.K., II, 376, 25:

si mehercule pergunt et deorum cura non satisfacitur rei publicae

XX. De officio mariti

84. Gellius, I, 17, 4 (cfr. Joannes Sarisb., Policr., VI, 26):

vitium uxoris aut tollendum aut ferendum est: qui tollit vitium, uxorem commodiorem praestat; qui fert, sese meliorem facit

XXI. De salute

85. Phylargirius, ad Verg. Georg., II, 336:

Varro in satura quae scribitur de salute ait mundum haud natum esse neque mori

XXII. Desultorius peri tou graphein

86. 534, 23:

alius domini delicias phaselon aptum
e tonsilla in litore mobilem relictum solvit

fervere piratis vastarique omnia circum

ubi denique Apollo divinus, cum a piratis maritimisque praedonibus et spoliatus ita est et incensus, ut ex tot auri ponderibus quae infinita congesserant saecula, ne unum quidem habuerit scripulum, hirundinibus hospitis ... ostenderet?

ver blandum viget arvis, et adest hospes hirundo

XXIII. Devicti peri philonikias

90. 156, 13:

properate vivere, puerae, qua sinit aetatula, ludere, esse amare et veneris tenere bigas

quis rutundam facere caetram nequeat?

dicat pugilis: spectatores, qui miserum putatis vinci, quaero a vobis, si adversarius supercilia mihi caestis descobinarit, numquis vestrum sua mihi est daturus?

libet me epigrammatia facere, et quoniam nomina non memini, quod in solum mihi venerit, ponam

XXIV. Dis paides hoi gerontes

94. Gellius, VII, 5, 10:

purum putum

XXV. Dolium aut seria

95. Probus, ad Verg. buc., VI, 31:

... appellatur a caelatura "caelum", Graece ab ornatu kosmos, Latine a puritia "mundus":
mundus domus est maxima homulli,
quam quinque alti fragmine zonae
cingunt, per quam limbus pictus
bis sex signis stellumicantibus
altus in obliquo aethere Lunae
bigas acceptat

XXVI. Ecdemeticus

96. Gellius, XIX, 8, 17:

quadrigam

XXVII. Hekatombe peri thysion

97. 466, 21:

pater ut cruore laveret ararum aggeres

at regis ensis sanguine inbutus nigro

Ludon fluens sub Sardibus flumen
tulit aurum, later quod conquadravit regius

ubi illa phalera gemmea atque ephippia
et arma margariticandicantia

Socrates cum in vinculis publicis esset et iam bibisset koneion, in exodio vitae

habes qui et cuius rei causa fecerim hecatomben: in quo ego ut puto, quoniam est luere solvere, lutavi

mea igitur hecatombe pura ac puta

XXVIII. Endymiones

104. 249, 6:

discumbimus invitati, dominus maturo ovo cenam committit

dum sermone cenulam variamus, interea tonuit bene tempestate serena

divitum amphoras Chias ad communem revocat matellam

animum mitto speculatum tota urbe, ut quid facerent homines, cum experrecti sint, me faceret certiorem; siquis melius operam sumeret, ut eius consilio potius vigilium adminicularem nostrum. quid vidit aliud curantem extremo noctis tempore

qui si ut vigilare, mature coepisti, in eo te retinueris

quare si in somnum reccideris et aorei pote eris iterum exporrectus

ut Mercurium Arcadon colonum

sic ad vos citius opinione vertilabundus miser decidi

XXIX. Epitaphiones peri taphon

112. 102, 1:

donec foras nos intus evallaverunt

pleni libri, inquam, ubi maneant epitaphia eorum, quorum in sepulcris nec vola nec vestigium extat

XXX. Est modus matulae peri methes

114. 28, 18:

vino nihil iucundius quisquam bibit:
hoc aegritudinem ad medendam invenerunt,
hoc hilaritatis dulce seminarium,
hoc continet coagulum convivia

Ismenias hic Thebogenes fluit: scaturrex

non vides ipsos deos, siquando volunt gustare vinum, derepere ad hominum fana et temetum ipsi Libero simpuvio vinitari?

cupas vinarias sirpare noli. adde cyathum vini in uxorculae pocillum

dolia atque apothecas, tricliniaris, Melicas, Calenas obbas et Cumanos calices

quis in omni vita heluo pion depas olfacit temetum?

XXXI. Eumenides

120. 8, 32:

quin mihi caperratam tuam frontem, Strobile, omittis

contra cum psalte Pisia et cum Flora lurcare ac strepis

nuc corius ulmum cum tuus depavit, pergis? heia

cum in eo essem occupatus atque in schola curarer, ut scribit Scantius, - horno per Dionysia -

quod ea die mea erat praebitio, in ianuam - cave canem - inscribi iubeo

primum iste qui meret sestertios vicenos

quia plus - inquit - merere debet, in quo est virtus

quod tunc questus tricinus erat, nunc est uber

capite aperto esse iubet, ante lucem suscitat, frigore torret, venatum eicit ieiunio vilicum

ex his atque eius modi institutis ac vita vel ad Herculis athla athletae facti erant

Empedocles natos homines ex terra ait ut blitum

quid dubitatis, utrum nunc sitis cercopitheci an colubrae an volvae de Albuci subus Athenis?

in somnis venit, iubett me cepam esse te sisymbrium

postremo nemo aegrotus quicquam somniat tam infandum, quod non aliquis dicat philosophus

tu non insanis, quo tibi vino corpus corrumpis mero?

prius quam responderem, foris nescio quis occupat res indicare

et ceteri scholastici saturis auribus scholica dape atque ebriis festica aperantologia consurgimus ieiunis oculis

ego autem qui essem plenus vini et veneris

en domum praeter matris deum exaudio cymbalorum sonitum

nam quae venustas, hic adest gallantibus, quae casta vestis aetasque adulescentium, quae tenera species

cum illo veni, video gallorum frequentiam in templo, qui cum e scaena coronam adlatam imponeret aedilis signo, synodiam gallantes vario recinebant studio

ut Naides undicolae

Phrygius per ossa cornus liquida canit anima

tibi typana non inanis sonitus matris deum, tonimus tibi nos tonos tibi nunc semiviri teretem comam volantem iactant tibi famuli

simul ac languido corpori solis calidior visa est aura

probitatem se pudorem gallum coepit mihi sic vendere

partim venusta muliebri ornati stola

aurorae ostrinum hic indutus supparum,
coronam ex auro et gemmis fulgentem gerit
luce locum afficiens

item tragici prodeunt cum capite gibbero, cum antiqua lege ad frontem superficies accedere debeat

vix vulgus confluit non furiarum sed puerorum atque ancillarum, qui omnes me bilem atram agitare clamitantes opinionem mihi insaniae meae confirmant

ubi vident se cantando ex ara excantare non posse, deripere incipiunt

apage in dierectum, a domo nostro istam isanitatem

stolam calceosque muliebris propter positos capio

ego medicina, Serapi, utor, cotidie precantur, intellego recte scriptum esse Delphis theoi hera

- nunc de te, inquit, meliusculam spem habeo, - qui rem spurcissiam gustare voluerim,

hospes, quid miras nummo curare Serapin quid quasi non curet tanti item Aristoteles

aut ambos mira aut noli mirare deum me

propter percrepas vocibus volitans aureis volgi

et ecce de inproviso ad nos accedit cana Veritas, Attices philosophiae alumna

ubi dicatur primus Zenon novam haeresim novo paxillo suspendisse

propter eam porticum situm erat dolium

patella esurienti posita provocat Neapolitanas piscinas

sed nos, simul atque in summam speculam venimus
videmus populum furiis instinctum tribus
diversum ferri exterritum formidine

neque furentem eculeum Damacrinum
insanus equiso ex ipsis morbi fluctibus
educet umquam

Aiax tum credit ferro se caedere Vlixem,
cum bacchans silvam caedit porcosque trucidat

denique qui sanus sit avarus?
cui si stet totus terrai traditus orbis,
furando tamen a morbo stimulatus eodem
ex sese ipse aliquid quaerat cogatque peculi

nam ut arquatis et lutea quae non sunt et quae sunt lutea videntur, sic insanis sani et furiosi videntur esse insani

tertia Poenarum
Infamia stans nixa in vulgi
pectore fluctuanti intonsa coma,
sordida vestitu, ore severo

forenses decernunt ut Existimatio nomen meum in sanorum numerum referat

XXXII. Heuren he lopas to poma peri gegamekoton

169. 478, 2:

ita uti soliti eramus Romae in balnei, plodere coepimus et murmurari

ego, unus scilicet antiquorum hominum subductis superciliis, dicam: gamesei ho noun echon

cuius ubi annis multis masculi animi vestigium inventum est?

XXXIII. Echo se peri tyches

172. 179, 4:

aerea terta nitet galea

tela dextra vibrant, russa sagula emicant,
atque in insignibus Martis torques aureae,
scuta caelata Hibero argento gravi
crebra fulgent

teges, pruina ne iacentem subdiu
dealbet algu dante frigore

sapiens et bonum ferre potest modice et malum fortiter aut leviter

XXXIV. Eos pote peri horon

176. 216, 7:

non posse ostrea se Romae praebere et echinos

vitae cursum ut cognoscare possem, aequae servitutis et libertatis ab origine ad exodium adductae

XXXV. Flexibulae peri eparchion

178. 82, 12:

nec dolorem adiaphoron esse, quod philosophia commalaxarem ea pathe, neque irato mihi habenas dedi unquam, neque cupiditati non imposui frenos

domo exeo, intro, et pedes corrigiis compendio

atque si addam, quanti misericordia mea heredibus mei stet, quot miseros sublevaverim

quid? tu non vides in vineis, quod tria pala habeant, tripales dici?

multi enim qui limina intrarunt integris oculis, strabones sut facti; habet quiddam enim helkystikon provincialis formonsula uxor

quare, o Marce, pransum ac paratum esse hominem oportet

XXXVI. Gerontodidaskalos

184. 214, 24:

quotiens priscus homo ac rusticus Romanus inter nundinum barbam radebat?

noctu cultro coquinari se traiecit; nondum enim invecti erat cultelli empaistoi e Bithynia

tunc vilici, quod nunc satis sibi vix putant, lautum putabant

vehebatur cum uxore vehiculo semel aut bis anno, cum arceram, si non vellet, non sterneret

sed simul manibus trahere lanam, nec non simul oculis observare ollam pultis, ne aduratur

ergo tum sacra religio castaeque fuerunt res omnes

in quibus Libyssa cytrus fasciis cingit fores

ubi grave pascantur atque alantur pavonum greges

vel decem mensis ubi una saepiant granaria

vineis ubi ampla cella torculum respondeat

confluit mulierum tota Roma: quae noctu fieri initia solita etiam nunc spinea faxs indicat

rapta a nescio quo mulione raptoris ramices rumpit

nam vides apud Ennium esse scriptum - ter sub armis malim vitam cernere, quam semel modo parere -

novos maritus tacitulus taxim uxoris solvebat cingillum

utrum oculi mihi caecuttiunt, an ego vidi servos in armis contra dominos?

Manius Curius consul in Capitolio cum dilectum haberet nec citatus in tribu civis respondisset, vendidit tenebriorem

hoc est magnum censorem esse ac non studere multos aerarios facere

putas eos non citius tricas Atellanas quim id extricaturos?

XXXVII. Gnothi seauton

202. 148, 14:

ut sidera caeli,
divum circum terram atque axem
quae volvuntur motu orbito

candens corpore taurus trivio
lumine Lunae

non subsilies ac plaudes et ab Arato posces astricam coronam? quid enim hoc mirius

ut cremento corpora
fierent maiora parvo, ut suctu candidi
lactis

dein certo alvi fluctu ut sucum
pareret mansum, quo venarum
sanguine rivos compleret

nil sunt Musae, Polycles, vestrae
quas aerifice duxit

non videtis unus ut parvulus amor ardifeta lampade arida agat amantis aestuantis

et rex et misellus ille pauper amat habetque ignem intus acrem: hic ephebum mulieravit, hic ad moechada adulescentem cubiculum pudoris primus polluit

nonne hominem scribunt esse grandibus superciliis, silonem, quadratum

non animadvertis cetarios, cum videre volunt in mari thunnos, escendere in malum alte, ut penitus per aquam perspiciant pisces?

qui sint secundum naturam perfecti homines, ut non modo eos spectemus sed etiam imitemur

age nunc contende alterum genus philotheron, ne quid ibi viderit melius

XXXVIII. Hercules Socraticus

214. 168, 16:

quid? sutrinas facere inscius nihil homo agis?

in omnibus rebus bonis cotidianis, cubo in Sardianis tapetibus, chlamys est purpurea amiculo

XXXIX. Hercules tuam fidem

216. 467, 22:

per martitimas oras vagat

procella frigida ante obruat celocem

non Tutilinam, quam ego ipse invoco, quod meae aures abs te obsidentur

noctu Hannibalis cum fugavi exercitum
Tutanus hoc Tutanum Romae nuncupor.
hacpropter omnes qui laborant invocant

XL. Idem Atti quod Titi

220. 40, 1:

quid est? quid latras? quid rabis? quid vis tibi?

XLI. Inglorius peri phthonou

221. 325, 14:

vosque in theatro, qui voluptatem auribus
huc aucupatum concucurristis domo,
adeste et a me quae feramque ignoscite,
domum ut feratis e theatro litteras

tum denique omnis cum lucerna cambusta est
in lucubrando olivitasque consumpta est

XLII. Ippokyon

223. Gellius, III, 18, 5:

Varro equites quosdam dicit pedarios appellatos

Apollonium ideo execuriant, quia nihil habebat

XLIII. Kosmotoryne peri phthoras kosmou

225. 358, 16:

toga tracta est et abolla data est
ad turbam abii, fera militia
munera belli ut praestarem

atque
Aegeos fluctus quam lavit ante Aquilo
saevus ubi posuit Neptuni filius urbem

Africa terribilis contra concurrere civis
civi atque Aeneae misceri sanguine sanguem

detis habenas animae levi
dum nos ventus flamine sudo
suavem ad patriam perducit

singulos lectos stratos ubi habuimus, amisimus propter cariem et tineam

Phrygio qui pulvinar poterat pingere, soliar depingebat

mulieres aliam cerneres cum stola holoporphyroi

propter cunam capulum positum nutrix tradit pollictori

XLIV. Kynodidaskalos

233. Caesius Bassus, de metris, G.L.K., VI, 261:

Varro in cynodidascalo Phalaecion metrum ionicum trimetrum appellat

XLV. Kynoretor

234. Philargirus, ad Verg. georg., II, 477:

eclipsis quando fit, cur luna laboret? et si hoc ridicule credunt, dicant quid laboret

celerius mater amixit

XLVI. Lex Maenia

236. 369, 8 (et 382, 4):

non admirantes, quod sereno lumine
tonuisset oculis caeli rimari plagas

ad biviram venio. cum vellem ostendere, quid vellem, Metamelos Inconstantiae filius me reprehendit

exercebam ambulando, uti capacior ad cenam veniret guttur

siqui patriam, maiorem parentem extinguit, in eo est culpa, quod facit pro sua parte is quid se eunuchat aut ali qui liberos perducit

nemo est tam neglegens, quin summa diligentia eligat asinum, qui suam saliat equilam

neque in bona segete nullum est spicum nequam, neque in mala non aliquod bonum

contra lex Maenia est in pietate, ne fili patribus luci claro suggillent oculos

non hos Pactolus aureas undas agens eripiet umquam e miseriis

signa tunc sacra esse desierunt postea quam homines sunt facti sacri

XLVII. Logomachia

245. 182. 16:

haec lanigeras detonderi dicuit tunicareque homullum

[Epicurei] dicunt summum bonum hedonen sed rerum honestarum. unde Stoici hanc gulae et corporis libidinem criminantur * * * ten ataraxian tes psyches, hoc est nihil timere nec cupere, summum bonum esse. unde Varro dicit logomachian inter illos esse.

XLVIII. Longe fugit qui suos fugit

247. 204, 22:

sed uti serat
haec legumina arte parva pauca, cicer, erviliam,
cepa regia, allia: spernat cetera

solus rex, solus rhetor, solus formonsus, fortis, aecus vel ad aedilicium modium, purus putus: si ad hunc charaktera Kleanthous conveniet, cave attigeris hominem

XLIX. Magnum talentum

249. Priscianus, G.L.K., II, 482, 3:

detotonderat forcipibus vitiarium feris

L. Manius

250. 161, 4:

funere familiari commoti, avito ac patrito more precabamur

Automedo meus, quod apud Plotium rhetorem bubulcitarat, erili dolori non defuit

quod dum administrant, in scrobe fodiendo inveniunt arcam

tum ad me ferunt, quod libellionem esse sciebant

Manius mane se excitat, rostrum suum in rostra adfert, populum in forum conducit

nec natus est nec morietur, viget veget ut pote plurimum

lex neque innocenti propter simultatem obstringillat, neque nocenti propter amicitiam ignoscit

quocirca oportet bonum civem legibus parere, deos colere, in palellam dare mikron kreas

et cum corrigia disruptast, enatare cum reliqua, pedem paenula scortea pertegere

nec sumptibus finem legibus nec luxu statues finemque modumque

stertit iuventus, quam labos mollem facit

ager ut derelinqueretur ac periret - squale scabreque inluvie et vastitudine -

habens antepositam alimoniam, sedens altus alieno sumptu, neque post respiciens neque ante prospiciens, sed limus intra limites culinae

hunc Ceres cibi ministr frugibus suis porcet

alterum bene acceptum dormire - super amphitapa bene molli -

dulcem aquam bibat salubrem et flebile esitet cepe

tam eum, ad quem veniunt in hospitium, lac humanum fellasse quam ipsos

haec adventoribus accidunt: cellae claves claustra carnaria dolia

hic ut quadrato latere stipatae strues

harum aedium summetria confutabat architectones

LI. Marcipor

272. 450, 32 (et 105, 30):

hic in ambivio navem conscendimus palustrem, quam nautici equisones per ulvam ducerent loro

Propontis unda quam liquenti caerula
natantem perfundit, cape

repente noctis circiter meridie,
cum pictus aer fervidis late ignibus
caeli chorean astricen ostenderet

fulmen bipennis tu levis passerculus

nubes aquali frigido velo leve
caeli cavernas aureas abduxerant
aquam vomente inferam mortalibus

ventique frigido se ab axe eruperant
phrenetici septemtrionum filii
secum ferentes tegulas ramos, syros

at nos caduci naufragi ut ciconiae
quarum bipennis fulminis plumas vapor
perussit, alte maesti in terram cecidimus

dixe regi Medeam advectam per aera in raeda anguibus

Pelian Medeae permisisse, ut se vel vivum degluberet, dum modo redderet puellum

eodem coniecisse mera miracula nescio quae

haec in aeno hic terve tudiculasse

astrologi non sunt? qui conscribillarunt pingentes caelum

qui quidem vident et circumstant, non rident. credo ridere. hiantis video, ridentis non audio

ut eat ac rem publicam administret, quod pulli ientent

utri magis sunt pueri? hi pusilline, qui expectant nundinas, ut magister dimittat lusum

altera exorat patrem libram ocellatorum, altera virum semodium margaritum

spatula eviravit ones Venerivaga pueros

dein immittit virile veretrum, ut flumen offendit buccam Volumnio

et Diogenes cynicos, qui ab Alexandro rege iussus optare quid vellet se facturum

LII. Marcopolis peri arches

291. 18, 20:

cui celer Dienoslemmatoslogos, Antipatri Stoici filius, rutro caput displanat

nemini Fortuna currum a carcere intimo missum labi inoffensum per aecor candidum ad calcem sivit

natura humanis omnia sunt paria:
qui pote plus, urget, piscis ut saepe minutos
magnus comest, ut avis enicat accipiter

sensus portae, venae hydragogiae, clovaca intestini

noctilucam tollo, ad focum fero, inflo, anima reviviscit

LIII. Meleagri

296. 553, 26 (et 555, 18):

aut ille cervum qui volabili currens
sparo secutus tragulave traiecit

currere vigilare esurire, ecquando haec facere oportet? quam ad finem?

quaero, utrum fructuis an delectationis causa? si fructuis, ut vendatis

sin autem delectationis causa venamini, quanto satius est salvis cruribus in circo spectare quam his descobinatis in silva cursare?

si non malit vir vercius uxorem habere Atalantam

non modo suris apertis, sed paene natibus apertis ambulans

cum etiam Thais Menandri tunicam demissam habeat ad talos

quid hic venator non cepit?

quem idcirco terra non cepit et caelum recepit

adde hydram Laernaeam et draconem Hesperidum: quot bestiae fuerunt immanes

funus exequiati laute ad sepulcrum antiquo more silicernium confecimus (id est perideipnon) a quo pransi discedentes dicimus alius alii - vale -

LIV. Modius

307. 176, 15 (et 180, 6):

sed, o Petrulle, ne meum taxis librum
si te pigebit haec modo scaenatilis
imitatum me scripsisse

si displicebit, tam tibi latum mare
parabit quantum spongiam deletilem

an qui gradario utitur
melius quam molliter vectus linquat cito?

quod tum erant in Graecia coma promissa, rasa barba, pallia trahentes

quam istorum quorum vitreae togae ostentant tunicae clavos

sed Cynicis involucrum et pallium luteum non est

quare meas lubidines ad tibias bilinguos

quis poculis marcentium chorum introibit popino?

capitis corona bacis multis Liberi
faciem et labore flatili viridis premit

trimodiam amphoramque eundem temeti ac farris modum

asse vinum, asse pulmentarium: secundas quo natura aurigatur, non necessitudo

et hoc interest inter Epicurum et ganeones nostros, quibus modulus est vitae culina

in cubiculo dormire mallem siliceo, potus vinum meum cibarium, quam regiae domi ieiunus cubarem

putat fore hoc quod his comedonibus venit usu, quibus, mota voluptate cum edunt, dum taxat gula gaudet

hanc eandem voluptatem tacitulus taxim consequi lapatio et ptisana possim

omnes videmur nobis esse belli festivi, saperdae cum simus saproi

quid aliud est quod Delphice canat columna litteris suis agan methen, quam nos facere ad mortalem modum medioxime, ut quondam patres nostri loquebantur

non eos optume vixisse qui diutissime vixent, sed qui modestissime

LV. Mutuum muli scabunt peri chorismou

325. 234, 31:

ubi locus opacus teneris fruticibus aptus

ut grallatores quis gradiuntur, perticae sunt ligna physei akineta, sed ab homine eo qui in stat agitantur, sic illi animi nostri sunt grallae, crura ac pedes nostri, physei akinetoi, sed ab animo moventur

itaque si plures dies inter medici discessum et adventum pollictoris interfuerunt, et id aestate, videas

ut venalem tuniculam poneret cotidie, ut videret totum, denique etiam si suis manibus lanea tracta ministrasset infectori

LVI. Mysteria

329. 13, 14:

prisca horrida silent oracla crepera in nemoribus

vulpinare modo et concursa qualubet: erras

licet videre multos cotidie hieme in sole apricari

aes defraudasse coponem, bovam luto oblevisse, cum portitore serram duxe

illud urgeo, dos a femina ut auferatur. quae mihi postea quam ad concordiam dicta est

sed tibi fortasse alius molit et depsit?

nascimur enim spissius quam emorimur. vix duo homines decem mensibus edolatum unum reddunt puerum, contra una pestilentia aut hostica acies puncto temporibus immanis acervos facit

LVII. Nescis quid vesper serus vehat

336. 343. Gellius, XIII, 11; (cfr. Joannem Sarisb. Policr., VIII, 7):

lepidissimus liber est M. Varronis ex saturis Menippeis qui inscribitur "nescis quid vesper serus vehat", in quo disserit de apto convivarum numero deque ipsius convivii habitu cultuque. Dicit autem convivarum numerum incipere oportere a Gratiarum numero et progredi ad Musarum, id est proficisci a tribus et consistere in novem, ut cum paucissimi convivae sunt, non pauciores sint quam tres, cum plurimi, non plures quam novem. Nam multos inquit esse non convenit, quod turba plerumque est turbulenta, et Romae quidem stat, sedet Athenis, nusquam autem cubat. Ipsum deinde convivium constat inquit ex rebus quattuor et tum denique omnibus suis numeris absolutum est, si belli homunculi conlecti sunt, si electus locus, si tempus lectum, si apparatus non neglectus. Nec loquaces autem inquit convivas nec mutos legere oportet, quia eloquentia in foro et apud subsellia, silentium vero non in convivio sed in cubiculo esse debet. Sermones igitur id temporis habendos censet non super rebus anxiis aut tortuosis sed iucundos atque invitabiles et cum quadam inlecelebra et voluptate utiles, ex quibus ingenium nostrum venustius fiat et amoenius. Quod profecto inquit eveniet, si de id genus rebus ad communem vitae usum pertinentibus confabulemur, de quibus in for atque in negotiis agendi non est otium. dominum autem inquit convivii esse oportet non tam lautum quam sine sordibus, et: in convivio legi non omnia debent, sed ea potissimum quae simul sint biophele et delectent. Neque non de secundis quoque mensis cuius modi esse eas oporteat, praecipit. his enim verbis utitur. bellaria inquit ea maxime sunt mellita quae mellita non sunt, pemmasin enim cum pepsei societas infida. quod Varro hoc in loco dixit bellaria, ne quis forte in ista voce haereat, significat id vocabulum omne mensae secundae genus, nam quae pemmata Graeci aut tragmata dixerunt, ea veteres nostri bellaria appellaverunt

in convivio legi nec omnia debent et ea potissimum quae simul sint biophele et delectent, potius ut id quoque videatur non defuisse quam superfuisse

LVIII. Octogessis peri nomismaton

345. 510, 27 (et 20, 10):

postquam avida libido rapere ac caedere coepit sineque opificio non probiter clepere

in quo nobilius est Philippeum quod accipimus, quam quod bibimus, cum alterum addamus in bulgam, alterum in vesicam

non haec res de Venere paeta strabam facit

hoc erat incommodi, quod nesciebamus semel unum singulum esse

vive meque ama mutuiter

LIX. Oedipothyestes

350. 473, 28:

per idem tempus Oedipus Athenas exul venire dicebatur, qui consolaret

LX. Onos lyras

351. 49, 28:

si quis melodiis diis est - onos lyras -
praesepibus se retineat forensibus

quibus suam delectet ipse amusiam, et aviditatem speribus lactet suis

Pacuvi discipulus dicor, porro is fuit Enni, Ennius Musarum: Pompilius clueor

Phonaskia sum vocis suscitabulum
cantantiumque gallus gallinacius

ut comici cinaedici scaenatici

qui fabularum collacant exordia

valete et me palmulis producite

primum eam esse physicen, quod sit emphytos ut ipsa vox, basis eius

non vidisti simulacrum leonis ad Idam eo loco, ubi quondam subito eum cum vidissent quadrupedem galli tympanis adeo fecerunt mansuem, ut tractarent manibus?

equi colore dispares item nati
hic badius, iste gilvus, ille murinus

quam nobilem divum lyram sol harmoge
quadam gubernans motibus diis veget

neque orthopsalticum attulit psalterium
quibus sonant in Graecia dicteria

iurgare coepit dicens: - quae scis atque in vulgum vulgas artemque expromis inertem -

tuus autem ipse frater cibarius fuit Aristoxenus

nempe sues silvaticos in montibus sectaris venabulo aut cervos, qui tibi mali nihil fecerunt, verutis: ah artem praelaram

scientia doceat, quemadmodum in psalterio extendamus nervias

saepe totius theatri tibiis crebro flectendo commutari mentes, frigi animos eorum

maerentis ut quietus ac demissior probandus, Achilleos heroikos, Ionikos kinaidou

voces Amphionem tragoedum, iubeas Amphionis agere partis; infantior erit quam meus est mulio

et id dicunt suam Briseidem producere, quae eius nervia tractare solebat

homines rusticos in vindemia incondita cantare, sarcinatricis in machinis

si non plus testiculorum offenderis quam in castrato pecore in Apulia, vincor non esse masculum ad rem

LXI. Papia papae peri enkomion

373. 455, 32:

ante auris modo ex subolibus parvuli intorti demittebantur sex cincinni, oculi suppaetuli nigellis pupulis liquidam hilaritatem significabant animi, rictus parvissimus erat ut frenato risu roseo

quos calliblepharo naturali palpebrae
tinctae vallatos mobili saepto tenent

laculla in mento impressa Amoris digitulo
vestigio demonstrat mollitudinem

collum procerum fictum levi marmore
regillae tunicae distinguitur purpura

hoc Graecis renuntiato, ut facile intellegeres nos ab his amari! commurmurantur auto

dominum, vinum aliudve quid mi laudato

imperito nonnumquam concha videtur margarita, vitrum smaragdos

qui potest laus videri vera, cum mortuus saepe furacissimus ac nequissimus civis iuxta ac P. Africanus celebretur

dum vixi, promiscue avis mei in chortibus pavi

omni opstat in ministerio invidum tabes

quare resides lingulacae optrectatores tui iam nunc murmurantes dicunt: momesetai tis mallon e mimesetai

ille ales gallus qui suscitabat Atticarum Musarum scriptores, an hic qui gregem rabularum?

praetor vester eripuit mihi pecuniam. de ea questum ad annum veniam ad novum magistratum, cum hic rapo umbram quoque spei devorasset

si et accusator et reus erunt tenebriones, uterque utrumque vituperato

LXII. Pappus aut index

387. 12, 17:

nasturcium non vides ideo dici quod nasum torqueat, ut vestispicam quod vestem spiciat?

LXIII. Parmeno

388. 347, 26:

micandum erit cum Graeco, utrum ego illius numerum an ille meum sequatur

lepusculi timentis hoc quadrangulum
dedit Diana rete nexile, arkyas
viscum fugarum lineamque compedam

... exeunt citi strepunt bount

e cavo fonte ut umor rigavit cavata
aurium anfracta in silvam vocans

alius caballum arboris ramo in humili alligatum relinquit

ferens ferream umero bipennem securem

caeditur lotos atque, alta fros decidit Palladis, platanus ramis spoliatur

alius teneram abietem solus percellit

alia traps pronis in humum accidens proxumae
frangit ramos cadens

cedit velocibus iuvenis membris levis
nitidus oleo

demitis acris pectore curas cantu castaque poesi

pudet me tui et Musarum agnoscere, piget currere et una sequi Graecos

basis huius nascuntur pueri Rhythmus et Melos

poema est lexis enrythmos, id est verba plura modice in quandam coniecta formam, itaque etiam distichon epigrammation vocant poema. poesis est perpetuum argumentum e rhythmis, ut Ilias Homeri et annalis Enni. poetice est ars earum rerum

in quibus partibus in argumentis Caecilius poscit palmam, in ethesin Terentius, in sermonibus Plautus

LXIV. Peri aireseon

403. 351, 22:

tum contremula aquilenta apud alta
litora oreris ac nobilis omnibus reluces

neque in polubro mystico coquam carnes,
quibus satullem corpora ac famem ventris

porro inde ab uno quoque compito ternae viae oriuntur, e quibus singulae estime telos habent proprium. a primo compito dextimam viam muniit Epicurus

LXV. Peri edesmaton

406. Gellius, VI, 16:

M. Varro in satura quam peri edesmaton inscripsit, lepide admodum et scite factis versibus cenarum ciborum exquisitas dedicias comprehendit. Nam pleraque id genus quae heluones isti terra et mari conquirunt, exposuit inclusitque in numeros senarios. Et ipsos quidem versus, cui otium erit, in libro quo dixi positos legat, genera autem nominaque edulium et domicilia ciborum omnibus aliis praestantia, quae profunda ingluvies vestigavit, quae Varro opprobrans executus est, haec sunt ferme, quantum nobis memoriae est: pavus e Samo, Phrygia attagena, grues Melica, haedus ex Ambracia, pelamys Chalcedonia, muraena Tartesia, aselli Pessinuntii, ostrea Tarenti, pectunculus Chius helops Rhodius, scari Cilices, nuces Thasiae, palma Aegyptia, glans Hiberica

si quantum operae sumpsisti, ut tuus pistor bonum faceret panem, eius duodecimam philosophiae dedisses, ipse bonus iam pridem esses factus. Nunc illum qui norunt, volunt emere milibus centum, te qui novit, nemo centussis

Varro: si quid de bulbis dixi in aquam, qui Veneris ostium quaerunt. Deinde in legitimis nuptiis in cena ponantur, sed et cum nucleis pineis aut cum erucae sucu et pipere.

LXVI. Peri exagoges

409. 117, 21:

non vituperamus, cum sciamus digitum praecidi oportere, si ob eam rem gangraena non sit ad bracchium ventura.

quam sympathian lumbi ad oculos haberent, quid inguinum interesset, utrum puerum esse devirginatum usurus an manus erosas pueros dum cogito

quaemnam te esse dicam, fera qui manu corporis
fervidos fontium aperis lacus sanguinis teque
vita levas ferreo ensi?

Andromeda vincta et proposita ceto non debuit patri suo, homini stupidissimo, in os spuere vitam?

quid puera rogasset et petasatus capite adnuisset, ac discedens numero venire ait adulescentem

quaerit ibidem ab Hannibale, cur biberit medicamentum:
- quia Romanis, inquit, me Prusiades tradere volebat -

LXVII. Peri keraunou

415. 28, 15:

cognitio enim trium, fulgetri, tonitrui, fulguris, a fulmine orta

cum dixisset Vitulus, ecce tibi caldis pedibus quidam navicularius semustilatus irrumpit se in curiam

testatur Varro maiores solitos decimam Herculi vovere nec decem dies intermittere, quin pollucerent ac populum asymbolon cum corona laurea dimitterent cubitum

LXVIII. Periplous - Liber I

418. 171, 17:

tum vero doces historiam necessariam, semel unum singulum esse

in hac civitate agros colunt habenosos. praeter hos fluit amnis quam olim Albulam dicunt vocitatam

in hac civitate tum regnabat Dionysius, homo garrulus et acer

LXVIII. Periplous - Liber II peri philosophias

421. 131, 21:

nulla ambrosia ac nectar, non alium et sardae, sed - panis pemma lucuns, cibus qui purissimus multo est -

et ne erraremus, ectropas esse multas, omnino tutum esse sed spissum iter

itaque videas barbato rostro illum commentari et unum quodque verbum statera auraria pendere

LXIX. Postumi, cui Seplasia faetet?

424. Probus, ad Verg. ecl. VI, 31:

appellatur a caelatura caelum, graece ab ornatu kosmos Latine a puritia mundus

LXX. Pransus paratus

425. 482, 19:

Luna expectans Hadriam se itiner lougum sermone levare

contra coactus cervus latratu canum fertur bisulcis ungulis nitens humu

LXXI. Prometheus liber

427. 28, 3:

ego infelix non queam
vim propulsare atque inimicum orco immittere?
nequiquam saepe aeratas manuis compedes
conor revellere

tum ut si subernus cortex aut cacumina
morientum in querqueto arborum aritudine

atque ex artubus
exsanguibus dolore evirescat colos

mortalis nemo exaudit, sed late incolens
Scytharum inhospitalis campis vastitas

levis mens numquam somnurnas imagines
affatur, non umbrantur somno populae

humanae quandam gentem stirpis concoquit,
frigus calore atque umore aritudinem miscet

cum sumere coepisset, voluptas detineret, cum sat haberet, satias manum de mensa tolleret

retrimenta cibi qua exirent, per posticum vallem feci

id ut scias, audi hoc: quod falsum dicis esse, nemini oculos opus esse, sic habet

aemulum illius artis atque obstringillatorem, quapropter aliquot annos quaesti nihil fecerit

Chrysosandalos locat sibi amiculam de lacte et cera Tarentina quam apes Milesiae coegerint ex omnibus floribus libantes, sine osse et nervis, sine pelle, sine pilis puram putam proceram candidam teneram formosam

aliae mitram ricinam aut mitram Melitensem

eburneis lectis et plagis sigillatis

in tenebris ac suili vivunt, nisi non forum hara atque homines qui nunc plerique sues sunt existimandi

LXXII. Pseudaeneas

441. Priscianus, G.L.K., II, 81, 6:

per aeviternam hominum domum
tellurem propero gradum

LXXIII. Pseudolus Apollo peri theon diagnoseos

442. 468, 22:

cum sex pueri et puellulae pariter item sex aut septem in utroque cum choro pari vagarunt

quod in eius dei templa calceati intro eunt, nam in oppido quae est aedes Apollinis et quae ibi ad Herculis, ut intro eat, nemo se exscalceatur

LXXIV. Quinquatrus

444. 190, 23 (et 314, 13 et 336, 27):

quid medico mist opus? nempe tuo? absinthium ut bibam gravem et castoreum levemque robur?

hic bipinnis. ille forcipes dentharpagas

quam lympham melius e lacuna fontium
adlatam nido potili permisceam!

cape hanc caducam Liberi mollem dapem
de fronde Bromia autumnitatis uvidam

an hoc praestat Herophilus Diogeni, quod ille e ventre aquam mittit? et hoc te iactas? at hoc pacto utilior te Tuscus aquilex

qui Tarentinum tuum ad Heraclidem Ponticon contenderet

tu medicum te audes dicere, cum in eborato lecto ac purpureo peristromo cubare videas aegrotum et eius prius alvum quam turdam subducere malis?

quam in testudineo lecto culcita plumea in diem dormire

LXXV. Sardi venales

452. 496, 23:

non te tui saltem pudet, si nihil mei revereatur?

LXXVI. Serranus peri archairesion

453, - 16, 9:

ait consulem mihi pilum cedere. subsilio et hostias et extispices disputantis relinquo

occipitium ambiguo deo ostendo, ex oraclo elimino me

retinet viatorem meridie praetereuntem fontem, quod autumnitas in anni tetrachordo mesen praeterierat

dum in agro studiosius ruror, aspicio Triptolemum sculponeatum bigas sequi cornutas

et petere imperium populi et contendere honores

noster Atticus, hilaris homo, item lectus in curiam, macore macescebat

hunc vocasse e liquida vita in curiae vestrae faecem

dormit alius. nimirum vigilant clamant calent rixant

recte purgatum scito, quom videbis Romae in foro ante lanienas pueros pila expulsim ludere

LXXVII. Sesculixes

463. 31, 21:

omnes irritans ventos omnesque procellas

ipsum audivi vino invitari poclis large atque benigne

ubi nitidi ephebi veste pulla candidi modeste amicti sophiai pascunt pectora

stelligeras ad aetheris oras explicat aere cavo sonitum hic nocturnus keraules

iugere volitans miluus si auditur aquam e nubibus tortam indicat fore ut tegillum pastor sibi sumat

navibus duodecim domo profectum, decem annos solidos errasse

Diogenem postea pallium solum habuisse et habere Vlixem meram tunicam, pilleum ideo non habere

quod Minerva propter stet, id significare eum propter doctrinam

nondum album caelum est neque adversi venti ceciderunt. quod si pergunt diutius mare volvere, vereor ne me quoque, quom domum ad Ilio cossim venero, praeter canem cognoscat nemo

ventus buccas vehementius sufflare et calcar undis admovere

quocumque ire vellemus, obvius flare. ubi corpori aerinas compedes impositas video

ubi dicuntur barbari innumerabiles lateres aureos habuisse

ubi quod lupam alumni fellarunt olim

hic enim omnia erat, idem sacerdos, praetor, parochos, denique idem senatus, idem populus

ante quam militia subactus aliquot annis erat

in castris permansi, inde caballum reduxi ad censorem

itaque tum ecum mordacem calcitronem horridum miles acer non vitabat

nunc emunt trossuli nardo nitidi vulgo Attico talento ecum

quid enim est quod homo masculus lubentius videre debeat bella uxore?

quise in ganeum accensum coniecit amicae

Pieridum comes quae tenent cana putri gelo montium saxa

in Thespiadum choro derepente

unam viam Zenona munisse, duce virtute, hanc esse nobilem. alteram Carneadem desubulasse bona corporis secutum

alteram viam deformasse Carneadem virtutis e cupis acris aceti

suspendit Laribus manicas mollisque pilarum reticula ac strophia ut Veneri nuptura puella

LXXVIII. Sexagessis

488. 106, 15 (et 49, 3):

se circumspexe atque invenisse se, cum dormire coepisset tam glaber quam Socrates, esse factum ericium e pilis albis, cum proboscide

Romam regressus ibi nihil offendi, quod ante annos quinquaginta, cum primum dormire coepi, reliqui

tunc nuptiae videbant ostream Lucrinam

ubi tum comitia habebant, ibi nunc fit mercatus

in quarum locum subierunt inquilinae impietas perfidia impudicitia

nunc quis patrem decem annorum natus non modo aufert sed tollit - nisi veneno?

avidus iudex reum ducebat esse koinon Hermen

quod leges iubent, non faciunt: dos kai labe fervit omnino

ut nitens pavonis collus nihil extrinsecus sumens

sic canis fit e catello, sic e tritico spica

ergo tum Romae parce pureque pudentis
vixere, in patria, nunc sumus in rutuba

neque qua agilipennis anates remipedas buxeirostris pecudes paludibus nocte nigra ad lumina lampadis sequaris

o stulta nostri pectoris dormitio vigilabilis, quae me puellum impuberem cepisti

adest adest fax involuta incendio

qui nobis ministrarunt pueris diebus festis cicer viride. qui nos provocare, advocare cum audeant, nos illos revocare timemus?

an si equam emisses quadripedem, ut meo asino Reatino admitteres, quantum poposcissem dedisses equimenti?

eo, ut viaticum ex arcula adderem in bulgam

acciti sumus, ut depontaremur. murmur fit ferus

- vix effatus erat - cum more maiorum ultro casnares arripiunt, de ponte in Tiberim deturbant

senibus crassis Romuli non videmus quid fiat

- erras, inquit, Marce: accusare nos ruminans antiquitates desine -

LXXIX. Skiamachia peri typhou

509. Gellius, XIII, 23, 4:

te Anna ac Peranna. Panda Cela, te Pales,
Nerienes et Minerva, Fortuna ac Ceres

postremo quaero: parebis legibus an non?
anne exlex solus vivis?

vinum pemma lucuns; nihil adiuvat. ista ministrat

- ego, inquit, ei eam suppetias, quicum mihi nec res nec ratio est "dissociataque ac nefantia"?

hoc dico, compendiaria sine ulla sollicitudine ac molestia ducundi ad eandem voluptatem posse perveniri

LXXX. Synephebus peri emmones

514. 355, 3:

crede mihi, plures dominos servi comederunt quam canes ... quod si Actaeon occupasset et ipse prius suos canes comedisset, non nugas saltatoribus in theatro fieret

o di, si possumus quod debemus populo, in foro medio luci claro decoquere

hic narium seplasiae, hic hedychrous Neapolis

verere ne manu non mittat? - cum tot Romae vicarios homini avidissimo dare possis, mittet. quod si non mittet, fugies, si me audies. cum tempus revocat, ea praecox est fuga?

quid te facere oportet litteris imbutum solis Minervae?

LXXXI. Taphe Menippou

519. 333, 21:

Menippus ille nobilis quondam canis
hic liquit homines omnes in terra pila

saltem infernus timetur, kakos daimon atque habet homines sollicito, quod eum peius formidant quam fullo ululam

Diogenem litteras scisse, tum usioni quod satis esset, hunc quod etiam acroasi bellorum hominum

in charteo stadio epitaphion ago agona quo quis certasset animo, bellus homo magis delectatus sit Stoicorum pancratio quam athletarum

sed ut canis sine coda

quod coeperas modo in via narrare, ut ad exodium ducas

- ubi lubet, ire licet accubitum - accepto strenue sussilimus, quod esurigo findebat costas

perrexit in interiores partis domuis posticae, ut ait Plautus, - penitissimae -

nihilo magis decere mulierem quam de muliebri ricinio pallium simplex demittere

nec pistorem ullum nossent nisi eum qui in pistrino pinseret farinam

aliquot Romae sunt qui cellas vinarias fructuis causa fecerunt

antiqui nostri in dominus latericiis paululum modo lapidibus suffundatis, ut umorem effugerent, habitabant

at in segetibus post messem colligebant stramenta, qui domicilia colerent

ut hirundines culmis oblitis luto tegulas fingebant

lithostrota pavimenta et parietes incrustatos

periechonta varia mihi facies maeandrata et vermiculata, atque etiam adpinges orbem terrae

sed quae necessitas te iubet aquam effundere domi tuae? si vasa habes pertusa, plumbum non habes? ad quam rem nobis est confluvium, ad quam rem urnarium?

in pavimento non audes facere lacunam, at in humu calces facis elixos

non vides in publico ante tabernas, qua populus ambulando proinde ut in arato porcas reddit

non vides in magnis peristyliis, qui cryptas domi non habent, sabulum iacere a pariete, aut in xystis, ubi ambulare possint?

confluebant olim Roman psammaxosioi non qui in urbe inter nundinum calunniarentur

philanalotai edones Romam, ut turba incendant annonam, et propter phagones ficedulam pinguem aut turdum nisi volantem non video

haec Numa Pompilius fieri si videret, sciret suorum institutorum nec volam nec vestigium apparere

LXXXII. Testamentum peri diathekon

543. 158, 14:

sic ille puellus Veneris repente Adon
cecidit cruentus olim

venio nunc ad alterum genus testamenti, quod dicitur physicon, in quo Graeci belliores quam Romani nostri

e mea Philophthoniai natis, quo Menippea haeresis nutricata est, tutores do - qui rem Romanam Latiumque augescere vultis -

si quis mihi filius unus pluresve in decem mensibus gignantur, ii si erunt onoi lyras, exheredes sunto. quod si quis undecimo mense kata Aristotelen natus est, Attio idem quod Titio ius esto apud me

LXXXIII. Tithonus peri geros

547. 193, 7:

qua voluptate aevitatis extimam attigit metam

quam dereliquit multicupida iuvenilitas

ac mammam lactis sugentem pascere pupum

sic invitata a natura anima corporeum corticem facile relinquit

risi multum, lusi modice ambos

LXXXIV. To epi Teii phakeii myron peri eukairias

552. 216, 4:

nec multunummus piscis ex salo captus
helops neque ostrea illi magna captata
quivit palatum suscitare

ac tu quidem ut taceas censeo, quoniam tu quoque adhuc adulescentiaris

legendo autem et scribendo vitam procudito

LXXXV. Tou patros to paidion peri paidopoiias

555. 344, 1:

ac liberos parare cui necesse sit, non est merum, ne tu edepol quid simules tuis

annos multos quod parere ea non poterat, mulierem foras baetere iussit

an etiam si audisset, reddere potuisset mulieri tetricam ducat, Apulam, moribus bonis

quare si diligens est ad amussim, per me licet adsumat genethliaKon

LXXXVI. Trikaranos

559. Appianus, bellum civile, II, 9:

Pompeius Crassus Caesar tres viri anno urbis 694 tas Chreias allelois syneranithon, kai tis auton tende ten symphrosynen syngrapheus Ovarrhon heni biblioi perilabon epegrapse Trikaranon

LXXXVII. Triodites tripylios peri aretes kteseos

560. Servius, ad Verg. georg. I, 34:

Varro ait se legisse Empedotimo cuidam Syracusano a quadam potestate divina mortalem aspectum detersum eumque inter cetera tres portas videsse tresque vias: unam ad signum scorpionis, qua Hercules ad deos isse diceretur; alteram per limitem qui est inter leonem et cancrum; tertiam esse inter aquarium et pisces

nec coruscus imber nubilo cadens multas
grandine implicatus albo

illud vero quod animae meae est
ut ego non metuam fulmen, non haruspicem
tristem, simul ac dicit non quaero

nam ut ecus qui ad vehendum est natus tamen hic traditur magistro ut equiso doceat tolutim

prius quam in orchestra pythaules inflet tibias, domi suae ramices rumpit

LXXXVIII. Triphallos peri arrhenotetos

565. 131, 29:

ego nihil, Varro, video: ita hic obscurat qui ante me est nescio qui longurio

calamistra

LXXXIX. Vinalia peri aphrodision

567. 7, 27:

etenim sic vide: utrum mercedem accipit is qui meas venit segetes ut sariat, an ego ab illo? sic ego cum tuus sim sartor, si tu plus laboras quam ego do

XC. Virgula divina

568. 47, 13:

primum venit in urbem atque intra muros, deinde accedit propius atque intro it domum

et pullos peperit fritinnientis

quos non lacte novo levata pascat

sed pancarpineo cibo coacta
libamenta legens caduca victus

ad quos cum volucris venit pusillos
usque ad limina nidica esca vilis

cum neque aptam mollis umeris fibulam sagus ferret

- ego nunc postulem Agamemno, meum -:
tantis coturnis accipit Critionas caliandrum

non quaerenda est homini, qui habet virtutem, paenula in imbri?

praesertim cum ventrem meum coerceam nec murmurari patiar

oleum in lucubrationem servabimus, quam in asparagos totam lecythum evertamus

XCI. Hydrokyon

578. Gellius, XIII, 31:

non vides apud Mnesitheum scribi tria genera esse vini, nigrum, album, medium quod vocant Kirrhin, et novum, vetus, medium? et efficere nigrum viris, album urinam, medium pepsin, novum refrigerare, vetus calefacere, medium esse prandium caninum? Saturae incertae

trisulcae fores
pessulis liberatae dehiscunt graves,
atque innituntur in cardinum tardulos

ponam bisulcam et crebrinodam arundinem

hanc festuculae pallio amictam vallus mitis iacta venti ventilat lenem ad auram crassaque aufert paleae tunicas cortices

Romani stili Diogenes Varro trecentos Ioves - seu Iuppiteres dicendum est - sine capitibus inducit

Epikoureios theos non potest esse: oute autos pragma echei ti oute allois parechei? Stoicus? quomodo potest rotundus esse, ut ait Varro, sine capite, sine praeputio?

capite permulso

psammaxosia pro multis Varro saepe in Menippeis suis posuit

proverbium vetus quo Varro utitur saepius: fulmenta lectum scandunt

hercle si iam in regiam arcam impancrarunt

quid mirum? ex agri depolitionibus eiciuntur, hic in cenaculo polito recipiuntur

- est ibi, inquit, si festinas pilleum -

et tamen non demolio rostra

EPHEMERIS NAVALIS

1. Itiner. Alex. 3:

testimonium.

postea honoris virtutum causa Iulii Caesaris, qui fastus porrexit, mensis Iulius est appellatus.