|
EST et Non cuncti monosyllaba nota frequentant. | |
|
his demptis nihil est hominum quod sermo uolutet. | |
|
omnia in his et ab his sunt omnia, siue negoti | |
|
siue oti quicquam est, seu turbida siue quieta. | |
|
alterutro pariter nonnumquam, saepe seorsis | 5 |
|
obsistunt studiis, ut mores ingeniumque | |
|
et facilis uel difficilis contentio nata est. | |
|
si consentitur, mora nulla, interuenit ‘Est, est’. | |
|
sin controuersum, dissensio subiciet ‘Non’. | |
|
hinc fora dissultant clamoribus, hinc furiosi | 10 |
|
iurgia sunt circi, cuneati hinc tanta theatri | |
|
seditio et talis agitat quoque curia lites. | |
|
coniugia et nati cum patribus ista quietis | |
|
uerba serunt studiis, salua pietate loquentes. | |
|
hinc etiam placidis schola consona disciplinis | 15 |
|
dogmaticas agitat lento certamine lites. | |
|
hinc omnis certat dialectica turba sophorum. | |
|
lux est. estne dies ergo? non conuenit istuc. | |
|
nam facibus multis aut fulguribus quotiens lux | |
|
est nocturna homini, non est lux ista diei. | 20 |
|
‘Est’ et ‘Non’ igitur quotiens lucem esse fatendum est, | |
|
sed non esse diem. mille hinc certamina surgunt. | |
|
hinc rauci multi, qui talia commeditantes | |
|
murmure concluso rabiosa silentia rodunt. | |
|
qualis uita hominum, duo quam monosyllaba uersant! | 25 |